Kim bilir bu kaçıncı, aldanışım, kanışım?
Vah ki! Nefsin elinde, bitmez mi yanışım?
Aklım bir başka söyler, lakin gönlüm bambaşka,
Ey dil! Söyle neyçün, bu bitmez inanışım?
Ah ki! Mantık mizanı, tartamaz bu sevdayı,
Gönül bir mecnun olmuş, terk eyler hep dünyayı.
Zira akıl bir hisar, duygu ise bir nehir,
Heyhat! Görmez mi göz, kurulan bu rüyayı?
Hem dertliyim bu demde, hem de yolum meçhuldür,
Akıl "Dur!" dese bile, gönül her dem bir güldür.
Sebebi ne ola ki, bu çetin muammanın?
Söyle! Bu hâr içinde, yanan hangi gönüldür?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder