Sermayesi yalnızlık olanın kârı, keder olur.
İnsan bazen en büyük zenginliğinin yalnızlık olduğunu sanır. Oysa yalnızlık, umutla, dostlukla ve sevgiyle paylaşılmadığında çoğalmaz; aksine içte biriken sessizliği büyütür. Yalnızlığı sermaye edinen, zamanla hüznü kazanç, kederi ise en sadık yol arkadaşı olarak bulur. Çünkü gerçek servet, insanın yüreğine dokunan dostluklar, paylaşılan anılar ve sevgiyle kurulan bağlardır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder