Sorgun’un köylerinden Osman, yaşlanmış ve yük taşımaktan bıkmış olan eşeğini satmak için ilçedeki hayvan pazarına götürür. Pazarın en kalabalık yerinde durur ama kimse bu zayıf eşeğe dönüp bakmaz.
Osman’ın aklına bir kurnazlık gelir. Cebindeki beş-on tane bozuk parayı çaktırmadan eşeğin ağzına birer birer atar. Sonra da yüksek sesle bağırmaya başlar:
— "Haydi vatandaş! Bu sıradan bir eşek değil, bu 'Darphane' marka bir hayvandır! Akşamüstü sahibine bozuk para kusmak gibi bir huyu vardır!"
Sorgunlular toplanır, "Hadi canım, öyle şey mi olur?" diyerek şaşırırlar. Osman, kalabalığın önünde eşeğin çenesini hafifçe okşayınca, eşek ağzındaki demir paraları bir bir yere dökmeye başlar. Herkes hayretler içindedir. Osman, eşeği normal değerinin çok üstünde bir fiyata hemen satıp parasını cebine indirir.
Aradan bir hafta geçer. Eşeği alan adam, kan ter içinde Osman’ı Sorgun Çayı’nın kenarında bulur ve çıkışır:
— "Yahu Osman! Eşek bir haftadır bir kuruş bile dökmedi, üstelik dünyayı yiyor!"
Osman hiç istifini bozmadan, gayet sakin bir tavırla cevap verir:
— "Valla ağam, kusura bakma ama belli ki sen bu hayvanı küstürmüşsün. Bizim buraların eşekleri sevgi görmeyince para mara dökmez. Sen ona iyi bakmadığın için o da sana darılmıştır!"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder