"Ey can! Kainatı okumak istersen önce kendi gönül sayfandan başla. Zira;
Sen seni bil;
Edebini bil, haddini bil, içindeki cevheri bil.
Gönül aynanı sil ki, hakikat orada tecelli etsin.
Sen seni bilmezsen;
Karanlıkta yol arayan köre dönersin.
Nefsinin elinde oyuncak, elin dilinde rüzgârın savurduğu bir yaprak olursun.
Kim bilir seni?
Suretine bakan seni bildim sanır, lakin içindeki deryadan kim haberdar olur?
Halk seni bilse ne çıkar, Hak seni bildikten sonra?
Zannetme ki bu dünya seni tartar;
Sen kendini kendi terazinde tartmazsan,
Cihan gelse senin kadrini, kıymetini ne bilir?"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder