GÖRÜNENİN ARDINDAKİ
Arı namusu bilmez, her sözde satar durur,
Hadsiz edep ne anlar, edepten dem vurur.
Sorsan en önde tutar, her vakit safta yeri,
Kendini doğru sanır, eğri görür her biri.
Günahsız kuldur sanki, tek doğru kendi yolu,
Ondan gayrı her nefes, ona göre dert dolu.
Mürekkep aksa bile, özü bir kuru çöldür,
Cahilin cehaleti, ruhunda ağır göldür.
Söz kadrini bilmeze, kelâm etmek beyhûde,
Gönül mülkü korunmaz, nâdan olan bu evde.
Bin bilsen de arife, danışmak gerçek yoldur,
Edep bilmez şerrinden, kaçmak büyük vakardır.
Akıl selâmet bulur, uzak durunca nardan,
Arif sükûtla geçer, hem kıştan hem de kardan.
İyilik Hakk’ın yolu, gönül gerçek tahtıdır,
Cahilden sakınan can, insanın en bahtıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder